Gepofte aardappel met ei en tonnatosaus van Ottolenghi

Nog maar eentje van Ottolenghi. Ik laat hem even zelf aan het woord: “Dit is een combinatie van twee heel eenvoudige en troostrijke gerechten: een gepofte aardappel en een zachtgekookt ei. Als u het gerecht nog iets voedzamer wilt maken, kunt u wat extra tonijn door de saus scheppen voor u de aardappels ermee vult. Als u vooruit wilt werken, kunt u de saus een dag van tevoren maken en hem in de koelkast bewaren.”

Omdat ik hier echt niets aan toe te voegen heb, neem ik het recept integraal over, met foto incluis. 

Opvallend: De schil wordt krokant gebakken en wordt mee opgegeten. Dat verantwoordt de toch wel lange baktijd in de oven, gezien de eenvoud van het gerecht. 

Als je net als ik niet altijd zoveel tijd/geduld hebt, dan kan je de aardappelen natuurlijk garen in de magnetron. Enkele gaatjes in de schil prikken en 10 minuutjes op 750W klaart de klus aanzienlijk sneller, maar dan mis je natuurlijk de krokante korst.  

Voor 4:

4 grote aardappels om te poffen (1,4 kg)
1 eetlepel olijfolie, plus extra voor erbij
4 grote eieren, zachtgekookt (6 minuten in kokend water, afgegoten en onder de koude kraan afgekoeld), gepeld
zeezoutvlokken

Voor de tonnatosaus:
2 grote eidooiers
3 eetlepels citroensap
25 gram peterselie, grofgesneden
120 gram tonijn uit blik op olie van goede kwaliteit, uitgelekt
20 gram fijne kappertjes (of gewone kappertjes, fijngehakt), uitgelekt
2 ansjovisfilets op olie, afgespoeld en drooggedept
1 teen knoflook, fijngehakt
180 ml olijfolie

1. Verhit de oven tot 220 °C.

2. Leg de aardappels op een bakplaat, besprenkel ze met de olijfolie, bestrooi ze met ó theelepel zoutvlokken en pof ze 50-55 minuten in de oven of tot de schil krokant is en de aardappels vanbinnen gaar zijn. Haal ze uit de oven en houd ze apart.

3. Maak de saus als de aardappels in de oven liggen. Doe de eidooiers in de kom van een keukenmachine, voeg het citroensap, 20 gram peterselie, de tonijn, de helft van de kappertjes, alle ansjovis en de knoflook toe. Schakel de machine 1 minuut in tot het een grove puree is en schraap met een spatel af en toe de wand van de kom schoon. Voeg terwijl de motor draait de olie geleidelijk in een fijn straaltje toe tot het mengsel de consistentie heeft van een dunne mayonaise. Zet hem opzij.

4. Snijd de aardappels als u ze gaat serveren bijna maar niet helemaal doormidden: ga niet door de onderkant heen. Knijp een beetje in de aardappelschillen zodat het vruchtvlees wat los komt en bestrooi de binnenkant met een snufje zoutvlokken. Schep de saus in de opening en leg er een ei in dat u kort tevoren doormidden hebt gebroken, zodat de eidooier in de saus kan lopen. Voeg de overgebleven peterselie en kappertjes toe, sprenkel er wat olie over en dien ze op.

Pasta alla Norma

Pasta alla Norma oftewel pasta met aubergine en tomatensaus is een klassieker uit de Siciliaanse keuken. Zijn naam dankt hij aan een opera van Bellini die furore maakte toen dit recept ontstond. Si non è vero è ben trovato. 

Nog steeds in de ban van mijn nieuwe Ottolenghi-kookboek, koos ik vandaag  voor Ottolenghi's versie van deze klassieker. Omdat ik wel wilde weten wat zijn versie dan zo speciaal maakt, ging ik op zoek naar 'het origineel'. Ik had beter moeten weten. Elke rechtgeaarde Italiaan beschouwt  zijn versie als de enig echte, de onovertrefbare, de beste ... Ik onthoud dat je voor een echte Norma korte pasta gebruikt. Maar dat je evengoed spaghetti alla Norma vindt. Dat je de aubergine moet bakken in olie.  Verder hoort er ricotta salata bij, de gezouten harde (raspbare) versie van ricotta. Maar in sommige streken wordt pecorino gebruikt, de kaas van de streek.   En verse basilicum met (gepelde) tomaten. 

Ottolenghi's versie werkt met spaghetti, pecorino romano en voegt een chilipepertje en (verse) oregano  toe. En de aubergines worden bij hem in de oven gemaakt, met veel minder olie. 

Als je net als ik van aubergines houdt, dan kan dit gerecht moeilijk stuk, hoe je het ook maakt. En de Norma van Ottolenghi is  een van de smakelijkste die ik tot nog toe gegeten heb. 

Voor 2:

200 gr spaghetti of penne

2 aubergines

3 knoflookteentjes, in fijne sneetjes

1 gedroogd chilipepertje, eventueel van zaadjes ontdaan

een snuifje suiker 

1 blik tomaten + 2 extra tomaten

basilicumblaadjes, gescheurd + extra hele blaadjes om te garneren

ricotta salata of pecorino romano

olijfolie

peper en zout

Verwarm de oven voor op 220°. 

Trek met een dunschiller strepen van de aubergines zodat ze gestreept zijn.  Snij ze in overdwars in schijven van 1 cm dik. Doe ze in een grote kom met een halve theelepel zout, drie eetlepels olie en flink wat zwarte peper. 

Leg ze op bakpapier op een bakplaat en laat ze ongeveer 20 à 30 minuten bakken of tot ze goudbruin zijn. Halverwege kan je ze eens omdraaien. 

Bereid de pasta zoals aangegeven in de instructies.

Bewaar bij het afgieten van de pasta wat van het kookvocht.

Ondertussen kan je de tomatensaus maken. Laat de knoflook met het verkruimelde chilipepertje even aanfruiten. Doe er de tomaten bij, de oregano, wat zout en peper en eventueel een snuifje suiker. Laat ze  ongeveer 10 minuten verder pruttelen onder deksel. Doe er de takjes oregano en de aubergines bij, roer even door en laat nog enkele minuten doorgaren. 

Schep de spaghetti in de pan met saus en meng goed, voeg er enkele lepels kaas  en de basilicum aan toe en als de saus te dik is, nog wat kookwater.

Verdeel de spaghetti over  diepe borden. Werk af met wat extra kaas en basilicum, en naar wens een scheut extra vergine olijfolie. 

En nu geen getreuzel: la pasta non aspetta!