Salade met eendenlapjes, bloedsinaasappel en granaatappel

Eend en sinaasappel en tijm om te beginnen,  zo had ik het in mijn hoofd. En liefst ook nog die granaatappel verwerken die nu al een tijdje in mijn koelkast ligt. Ik stelde een eenvoudige salade met een minimum aan ingrediënten en dit is het resultaat. Eenvoudig, licht en lekker!

Voor 2:
400 gr eendenlapjes*
1 rode ui, in fijne schijfjes
gemengde jonge sla
3 à 4 kleine bloedsinaasappels
2 sneetjes brood, ontkorst en in stukjes
1/2 granaatappel

* Je kan voor het gemak ook werken met kant-en-klaar gemarineerde eendenlapjes of eendenescalopes. Je vindt die meestal bij de afdeling bbq- of grillspecialiteiten. 

Voor de marinade:
3 el olijfolie
2 el sinaasappelsap
rasp van 1/2 sinaasappel
peper en zout
2 knoflookteentjes


Voor de dressing:
2 olijfolie
2 tl sap van bloedsinaasappel
1/4 tl mosterd
peper en zout
enkele verse takjes tijm, de blaadjes afgerist
extra grof zeezout voor de afwerking
  

Vooraf:

Rasp 1 sinaasappel voor de helft en pers hem volledig uit. Hou enkele theelepels sap opzij voor de dressing en gebruik de rest voor de marinade.

Marineer de eendenlapjes gedurende een uurtje (max. 4u) in een marinade van olie, sinaasappelsap, -rasp, knoflook, peper en zout en eventueel wat cayennepeper. (Je kan eventueel wat honing toevoegen.) 

Maak de dressing met de aangegeven ingrediënten. Vertrouw voor de dosering vooral op je eigen smaak.  

Pel de andere sinaasappels met een scherp citrusvruchtenmesje 'à vif' ( tot op het vruchtvlees  zodat er geen bittere witte vliezen meer achterblijven).  Als je wat handig bent, maak je nu ook de partjes tussen de vliezen van elkaar los. Je probeert maar. Hoe minder vel en vlies, des te lekkerder, maar voor je thuiskeuken is die laatste stap niet perse nodig.  

Bak de korstjes van het brood krokant in een hete pan in wat olijfolie.

Dresseer twee borden met wat sla, uischijfjes, sinaasappelpartjes en broodcroûtons. Strooi er wat granaatappelpitjes over. 

Haal de eendenlapjes uit de marinade en bak ze op de teppanyaki of vlakke grillplaat (plancha) 1 à 2 minuutjes aan weerszijden. 

Doe wat van de dressing op de salade en leg er de eendenlapjes op. Zet de rest van de dressing en wat grof zeezout op tafel om op het vlees te strooien, type fleur de sel bijv. 

Presa iberico met ovengeroosterde groenten - aangepast op 22 juni 2015

Ook in culiland komen regelmatig modes aanwaaien. Enkele jaren geleden was  het varkenswangetje plots een gegeerd stukje vlees. Vandaag gebeurt iets dergelijks met een ander stukje varkensvlees, de presa iberico. De benaming presa verwijst naar een speciaal stukje vlees tussen nek en schouder van het Ibérico-varken dat bij de klassieke Franse of Belgische versnijdingstechniek geen aandacht krijgt, ook al omdat alleen dit Spaanse ras de karakteristieke marmering heeft. 

Het is een mals stukje vlees dat zich uitstekend tot slow cooking leent. Kort geschroeid en daarna doorgewarmd in de oven, vraagt dit sublieme vlees niet om veel extra's op het bord. 

Ik gaf er ovengeroosterde wintergroenten bij met een zeer eenvoudige kruiding.
Maar in de zomer moet je zeker eens gebakken bloemkool proberen.  Je vindt het recept hiervoor in een vorig blogbericht van 28 oktober 2014.*

Verwarm de oven voor op 150° en zet er een schotel  wortelgroenten in: pastinaak, wortels, zoete aardappel, rode ui, aardpeertjes, wat je maar wilt ... met enkele tenen knoflook, ongepeld en in hun geheel maar gekneusd. Doe er wat  witte wijnazijn en olie bij met enkele takjes rozemarijn en zeezout en zwarte peper. 

Laat de ovengroenten een klein halfuurtje garen en begin dan aan het vlees.

Wrijf de presa in met peper en zout en olijfolie en bak hem kort in wat boter aan alle kanten aan.

Leg hem dan op de rooster vlak boven de ovenschaal en laat nog een klein halfuurtje* zachtjes verder garen. Overgiet hem met het overgebleven bakvet uit de pan. Als het vlees gaar is,  laat je de presa nog even rusten voor je hem versnijdt. 

* De gaartijd hangt af van de oventemperatuur maar ook van de grootte van het stuk vlees. Je speelt op veilig als de kerntemperatuur van 65° bereikt is.  Tijdens de rusttijd gaat het garen nog even door. Dat is de beste garantie voor een mals stukje vlees dat niet te droog of uitgebakken wordt. 

*http://galkookt.blogspot.be/2014/10/gebakken-bloemkool.html

Quiche van knolgroenten met geitenkaas en chorizo

Ik gebruikte voor dit recept wat restjes wortelgroenten en een restje gemalen geitenkaas, maar volg je eigen smaak en je eigen voorraad van het moment: pastinaak of raapjes, venkel ... Er kan niet veel mislukken. 

Vegetariërs zullen de chorizo weglaten: in dit geval zou ik aanraden om een pittigere kaas te gebruiken, of wat chilivlokken toe te voegen of een gedeelte van de olie te vervangen door pimentolie. 

Nodig voor 1 quiche:

1 rol bladerdeeg (of kruimeldeeg)

takjes verse tijm, rozemarijn en eventueel salie

1 preiwit, in schijfjes

1 rode ui, grog gesnipperd

1 rode biet, geschild en in blokjes

1 winterwortel, geschild en in kleine blokjes

2 aardpeertjes, geschild en in blokjes

ongeveer 10 cm pikante chorizoworst, in schijfjes

100 gr harde geitenkaas, geraspt

olie en/of pikante olijfolie

3 eieren

1/4 l lichte room 

peper en zout

Stoof de groenten aan in flink wat olijfolie met de kruiden. Kruid met wat peper en  voldoende zout. 

Verwarm intussen de oven voor op 210°. Bak de bladerdeeg  een klein kwartiertje voor met een vel alufolie op de bodem van het deeg. 

Meng 3 eieren met 1/4 l lichte room. Kruid bij met peper en zout en eventueel wat salie.

Doe de groenten op de bodem en strooi er eerst de kaas over en leg er de chorizo bovenop. Overgiet dan met het ei-roommengsel. Laat ongeveer 30 à 35 minuten bakken. Verlaag de oventemperatuur als de taart te snel bruin wordt.  

Serveer er een groene salade bij. 

Stifado van konijn met gekaramelliseerde zilveruitjes

Wij zijn hier in Vlaanderen natuurlijk erg eigenwijs als het over konijn gaat: konijn en bier. Maar het kan ook anders. Rick Stein ontdekte op zijn Mediterraanse Odyssee dit Griekse stoofgerecht. Ik bleef vrij trouw aan het recept en vond het een zeer lekker sausje. De volgende keer zet ik het vuur nog lager en verleng de stooftijd.   

Voor 3 à 6:

1 tam konijn van minstens 1 1/2 kg, in 6 stukken
4 knoflooktenen, gepeld en in plakjes
5 bessen-pepermengeling van de molen*

3 el olijfolie

bloem

50 ml rode-wijnazijn

600 ml rode wijn

1 blik tomatenstukjes

1 kaneelstokje

6 kruidnagels

2 laurierbladeren

50 gr krenten

boter

400 gr zilveruitjes en/of sjalotjes

1/2 tl suiker

zwarte peper

zout

*Rick Stein werkt met  6 pimentbessen en  1/2 tl zwarte-peperkorrels, die hij samen maalt.  

Doe flink wat zout en zwarte peper over de stukken konijn. Bestrooi ze met bloem.

Verhit de olijfolie in een grote stoofpot, schud de overtollige bloem van het konijn (maar gooi niet weg) en  bak de stukken konijn in porties rondom  goudbruin op matig tot hoog vuur. Leg alle stukken konijn terug in de pot, doe er de overgebleven bloem en de knoflook bij en bak ze 1 minuut. Schenk de azijn erbij en laat deze 1-2 minuten inkoken. Voeg de rode wijn, de tomaten,  het kaneelstokje, de 5-bessenpepermengeling (ongeveer 1 tl), de kruidnagels, laurier en krenten en 1/2 tl zout en nog wat extra zwarte peper toe. Breng dit aan de kook en stoof het konijn tot het vlees zeer mals is en de saus goed ingekookt. Volgens Stein is dat 55 minuten, naar mijn ervaring zeker de helft langer. 

Pel intussen de zilveruitjes en bak ze met de suiker in wat boter tot ze goudbruin kleuren. Voeg 2 el water toe en smoor ze onder deksel ongeveer 10 minuten. Neem het deksel van de pan, draai het vuur hoger en laat de uitjes een glanzend laagje krijgen. Kruid met peper en zout.

Schep de uitjes na de stooftijd bij het konijn en laat alles nog eens goed doorwarmen.

Rick Stein geeft er gebakken aardappeltjes en een groene salade bij. Lekker, maar zelf vind ik aardappelkroketten of aardappelpuree een betere keuze. 

Mini-blini's met gerookte zalm en zure room

In de dagen tussen kerst en nieuwjaar zijn hapjes een welkome afwisseling tussen het zwaardere werk! Ik gebruikte  kant-en-klaar gekochte blini's maar je kan natuurlijk je eigen beslag maken van boekweitmeel. 

Voor 16 mini-blini's:

2 opgehoopte eetlepels zure room

2 opgehoopte eetlepels kaas type philadelphia

150 gr gerookte zalm, in 16 porties

16 mini-blini's, kant-en-klaar

verse dille en bieslook, fijngehakt

1/2 appel

peper en zout

Schil de appel, snij hem in schijfjes, dan in reepjes en in zeer kleine blokjes. Meng de  kaas met de zure room. Doe er de appelblokjes in en breng op smaak met wat peper en zout. Voeg de bieslook en dille toe en hou nog wat dille apart voor de garnering. Zet even weg in de koelkast. 

Verwarm de blini's in een anti-kleefbraadpan zonder vetstof.

Beleg de pannenkoekjes met een portie zalm, doe er een quenelle* zure room op en  versier met de overgebleven dille. 

*Gebruik hiervoor 2 dessertlepels.  

Wildburger mer bieten-appelchutney

Wildgehakt kun je alleen op bestelling krijgen. Ik kocht meteen een hoeveelheid van 2 kg en vroor het in tot nader gebruik. Ondertussen experimenteer ik met allerlei recepten en deze wildburger is er een van.  Echt lekker in combinatie met de chutney die ik al enkele dagen geleden maakte. 

http://galkookt.blogspot.be/2014/12/chutney-van-rode-bieten.html

400 gr wildgehakt (bijv. van hertenkalfgebraad met varken)

2 à 4 sesambroodjes, doormidden gesneden

wat gemengde sla

bieten-appelchutney 

1 el mayonaise

1 tl geraspte mierikswortel, uit een potje *

peper & zout

Verdeel het gehakt in 4 porties en maak er 4 burgertjes van. 

Meng de mierikswortel door de mayonaise, met wat peper en zout. Wees matig met bijkruiden, mierikswortel is uit zichzelf al scherp. 

*Ik gebruikte een kant-en-klare mierikswortelrasp. Waarschijnlijk is zelf geraspte mierikswortel nog sterker van smaak. 

Grill de burgers op middelhoog vuur ongeveer 4 minuten aan elke kant tot ze doorbakken zijn. Leg ook de broodhelften even op de rooster. 

Smeer de onderste helften van de broodjes in met mierikswortelmayonaise, leg er wat slablaadjes op, een hamburger, een flinke schep chutney, en eindig met de tweede helft van het broodje. Of maak een dubbele  burger. 

Chutney van rode bieten

Voor mij een dubbele primeur. Ik had nog nooit chutney gemaakt en ook nog nooit gekookt met rode biet. Mijn recept leverde mij twee kleine weckpotten op. Eentje ga ik alvast proberen met hertenburgers,  die hier volgende week op het menu staan. En omdat ik vind dat de chutney wat weg heeft van rode kool-appelmoes,  denk ik dat de ze ook bij bloedworst (of zwarte pens) niet zal misstaan. Of bij fricandon of vleesbrood. Keuze genoeg dus, aangezien een chutney zowel warm als koud kan geserveerd worden. 

Voor 2 potjes:

500 gr  rode bieten, voorgestoomd, in  blokjes*

1 grote rode ui, gesnipperd

100 gr suiker

1,5 dl ciderazijn

2 dl witte balsamicoazijn

1 appel

1 tl citroensap

zout en zwarte peper

* Als je verse bieten gebruikt, schil ze dan en snij ze in kleine blokjes. Doe ze na 10 minuutjes al bij de ui en laat  verder koken tot de bieten zacht zijn. Voeg daarna da appel toe en volg het recept zoals hierboven.

Breng de ciderazijn en de balsamicoazijn met de suiker aan de kook, doe de ui erbij en laat een kwartiertje zachtjes koken tot de ui gaar is. Voeg de bietjes toe en laat nog 5 minuten verder koken. Schuil intussen de appel en rasp hem (grof). Doe de appelrasp samen met het citroensap en het zout bij de bieten en laat verder koken op een zacht vuur, totdat het mengsel ingedikt is en het meeste vocht is verdampt. Laat afkoelen en doe daarna in goed schoongemaakte of gesteriliseerde weckpotten.   

Stoofpotje van pompoen en kikkererwten

Een pittig vegetarisch stoofpotje voor als het buiten wat kouder wordt. Lichtjes  aangepast naar Jamie Oliver's recept uit Bespaar met Jamie. Hij noemt het een Siciliaanse pompoenstoofpot met kikkererwten. Het gebruik van rozijnen en couscous  is inderdaad heel gewoon in de Siciliaanse keuken. De yoghurt helpt om de eventuele brand te blussen: de chilivlokken smaken  het gerecht behoorlijk pittig.  Ik zou zeggen, ken je zelf of ... ken je chilivlokken!

Voor 2 à 3:

3/4 butternutpompoen, geschild en in blokjes

1 blikje kikkererwten (260gr)

1 blik tomatenstukjes

1 l groentebouillon

175 gr couscous of maftoul

1 ui, in grove stukken

1tl kaneel

enkele chilivlokjes

wat verse koriander

2 el rozijnen

1 potje magere yoghurt

Verwarm de oven voor op 190°. 

Hak de koriandersteeltjes fijn en hou de blaadjes apart. 

Doe de pompoenblokjes op een bakblik, strooi er wat peper en zout over en olijfolie. Meng goed dooreen en zet ongeveer 35 minuten in de oven.

Stoof de ui aan in wat olijfolie samen met de kaneel, chili, de fijngehakte koriandersteeltjes en de rozijnen. Laat ongeveer 20 minuten zachtjes stoven onder deksel. Roer af en toe en voeg indien nodig een scheutje water toe. Zorg dat het mengsel niet aanbrandt: de rozijnen zijn zoet en karamelliseren snel. 

Haal de gare pompoenblokjes uit de oven en doe ze bij het ui-kaneelmengsel.

Voeg er de tomatenstukjes en de kikkererwten met hun vocht bij met de helft van de bouillon en laat zonder deksel pruttelen en indikken gedurende ongeveer 30 à 40 minuten.

Maak tegen het einde van de gaartijd de couscous klaar. Gebruik hiervoor de rest van de bouillon.

Serveer de couscous op een grote schotel, doe er de pompoenstoof over en werk af met een grote dot yoghurt en de verse korianderblaadjes.

 

Stoofpotje van hertenkalf met wintergroenten

De herfst zit er bijna op.  Dus vind ik dat ik de laatste portie wildgebraad uit mijn diepvries maar eens moet opmaken. Met een goede fles Italiaanse rode wijn erbij lijkt het ook buiten plots minder grijs. Saluti!

Voor 2:
1/2 kg stoofvlees van hertenkalf of ander wild

2 raapjes, in vieren gesneden

2 winterwortels, in grote stukken

250 gr spruiten

1 ui, gesnipperd

1 knoflookteentje

1 dl rode wijn

2 à 3 dl wildfond

1 kruidentuiltje (tijm, laurier en eventueel rozemarijn)

1 el veenbessenconfituur

1 snede peperkoek

wat mosterd

2 tl vincotto 'arancia' (optioneel) *

peper en zout

*Vincotto is een smaakmaker uit Puglia, Zuid-Italië. De traditionele Vincotto ontstaat door het langdurig koken van de most van Negroamaro en Malvasia druiven, die groeien in de provincie Lecce. Als de most tot een vijfde van het oorspronkelijke volume is ingekookt, wordt deze in eiken vaten gegoten met de moederazijn en wordt dan vier jaar gerijpt. Vincotto bevat geen alcohol, geen zuur, geen toegevoegde suikers, geen kleurstoffen en geen conserveringsmiddelen. 

Vincotto lijkt een beetje op balsamico. Je gebruikt vincotto voor meer dan alleen dressings. Een paar druppels geven geroosterd vlees, groenten en zelfs desserts net wat extra pit. 

Niet te verwarren met vino cotto, een dessertwijn uit Le Marche.

Kook de groenten in een grote kookpot: eerst de wortels, na 5 minuten doe je er de spruiten bij en nog 5 minuten later de raapjes. Na enkele minuten zijn alle groenten bijna gaar. Giet ze af, spoel ze onder koud water en hou ze apart. Stoof de ui met knoflook in een stoofpot. Bak de stukken hertenvlees aan in een braadpan,  en doe ze daarna bij de uien. Doe er de rode wijn bij en laat alles wat koken, daarna de fond met kruidentuiltje, veenbessenconfituur en de vincotto. Doe wat mosterd op een snee peperkoek en leg die op het vlees.   Zet het vuur lager en laat alles onder deksel ongeveer anderhalf uur sudderen. Doe een kwartiertje voor het einde de groenten bij het stoofpotje en laat alles goed doorwarmen. Kruid af met peper en zout. 

Je kan hier natuuraardappelen bijgeven of polenta of aardappelkroketten of aardappelpuree. 

Couscous met chorizo en spinazie

Terug naar een oude liefde: Donna Hay. Ik was op zoek naar iets helemaal anders en kwam hier op uit. Een prima recept dat na een moeizame cadeautjesjacht erg snel klaar was en bovendien mijn restje spinazie verwerkte. Potjesgeluk alweer.

Een volgende keer doe ik er nog wat ingemaakte citroen bij en vervang ik de aioli door (Griekse) yoghurt of zelfs tzatziki.

Voor 2:

200 gr maftoul (=Palestijnse volkorenvariant van couscous), gespoeld en uitgelekt

150 gr spinazie

100 à 150 gr chorizo, in plakjes

2 kleine rode uien, in segmenten

1 el verse bladpeterselie

1 snuifje chilivlokken (optioneel)

1/2 l kippenbouillon

Voor de aoioli:

2 el mayonaise

1/2 tl mosterd

1 knoflookteentje, geperst

1 halve citroen, in partjes

Verhit de olijfolie in een sauteerpan en bak er de uien en de chorizo met de chilivlokken in aan. Laat ongeveer 8 minuten bakken tot uien en chorizo goed gebakken zijn. Doe er de maftoul bij met de kippenbouillon. Zet een deksel op de pot en laat op een zacht vuur ongeveer 10 minuten verder sudderen tot de bouillon verdampt is. Check of de couscpous gaar is en doe indien nodig nog wat extra water bij. Doe er de spinazie en de bladpeterselie bij en laat nog enkele minuten verder sudderen. 

Voor de aioli meng je de mayonaise met de mosterd en de uitgeperste knoflook.

Serveer met enkele partjes citroen.   

 

Penne met spruitjes en blauwe kaas met of zonder spekblokjes

Eenvoudige receptjes zoals deze behoeven niet veel uitleg. Wie niet van blauwe kaas houdt, kiest gewoon een andere goed smeltende kaas. En vegetariërs laten natuurlijk de spekblokjes weg. Misschien vervangen door pijnboompitten?

200 g Penne
250 g Spruitjes
125 g Champignons, in schijfjes
100 ml Room
50 à 75 g, blauwe kaas type Roquefort
100 gr Spekblokjes
Peper En Zout
Olijfolie

Kook de spruitjes bijna beetgaar. Laat ze wat afkoelen en snij ze in schijfjes. 

Bak de spekblokjes en haal ze uit de pan. Bak de champignons in dezelfde pan tot ze beetgaar zijn. Laat ook de spruitjes nog even meebakken.

Kruid de groenten met peper en zout en nootmuskaat. 

Kook ondertussen de pasta al dente, giet af en doe ze bij het groente-spekmengsel. Giet er de room bij en verbrokkel de blauwe kaas erin en laat alles goed doorwarmen. Doe er de spekblokjes bij en kruid nog bij indien nodig.

Radicchio, rode uien en blauwe kaas

Heerlijk bijgerecht. Blauwe kaas doet het zeer goed bij radicchio. Je kan de radicchio geheel of gedeeltelijk vervangen door witloof. 

Voor 2:

1 radicchio, in acht gesneden

2 stronkjes witloof, in grove stukken

2 rode uien, in partjes

wat blauwe kaas

eventueel wat lichte room

peper en zout

Stoof de uien aan in wat boter met olijfolie, doe er de stukken witloof bij en later de radicchio. Kruid met wat peper en zout of eventueel een verkruimeld stukje bouillonblokje. Doe er wat water bij en laat stoven tot de groente naar wens zacht is. 

Wij aten er een  ballotin van konijn met tagliatelle bij. 

Wildlasagne (aangepast op 25 januari 2014 en op 6 januari 2018))

Het moeilijkste aan dit receptje is aan het hoofdingrediënt geraken. Je zal het nooit in de rekken van de supermarkt vinden. Hiervoor moet je echt bij de gespecialiseerde vakman zijn. Vraag aan je wildpoelier om  wildgehakt voor je te maken. Dat kan een mengeling zijn van verschillende soorten: everzwijn, haas, hert, .... Dat  doet hij met plezier, al zal je wel een minimale hoeveelheid moeten afnemen. Ik kreeg hertenkalfgehakt gemengd met varkensvlees. Hertenkalf alleen is te mager, er moet wat (wild) varkensvlees bij voor de consistentie. 

Een tip: overdrijf niet met tomaten. Het zou zonde zijn de smaak van het wildgehakt te verdrinken in een echte tomatensaus.

Voor 6-8:
1 kg wildgehakt
3 uien, fijngehakt
3 wortels, in kleine blokjes
2 stengels groene selder
1 kruidentuiltje van tijm en laurier
1 x 70 gr tomatenconcentraat
4 dl wildfond
1/4 l rode wijn
2 à 3  x 400 g tomatenblokjes
25 gr gedroogde porcini
(1 Knorr vleesbouillonketeltje optioneel)
peper en zout
2 el Provençaalse kruiden
olijfolie
400 gr verse lasagne 
parmezaankaas
(1/4 l lichte room: optioneel)

Verwarm de oven voor op 180°. 

Overgiet de porcini met warm water tot ze onderstaan. Laat ze enkele minuten wellen. Knijp ze uit, hak ze fijn en bewaar het vocht.

Bak het gehakt aan in wat olijfolie in een groe braadpan.

Stoof de groenten in een stoofpot met wat olie, doe er na enkele minuten het kruidentuiltje, de tomatenpuree, de Provençaalse kruiden en de wildfond door. Meng goed door elkaar en laat verder stoven. Doe er de tomatenblokjes en het vlees bij en eventueel het bouillonketeltje. Leng aan met wat rode wijn en/of water en/of weekvocht van de porcini. De saus hoeft niet te gebonden te zijn. Laat rustig verder sudderen tot de groenten de gewenste gaarheid hebben. kruid indien nodig bij met wat peper en zout. Dat kan op een heel laag vuur gerust enkele uurtjes duren. 

Leg een bodempje saus in een ovenschotel. Leg er een eerste laag lasagne op. Bevochtig de lasagne met wat weekvocht van de porcini of  een restje wildfond, doe er een tweede laag saus op, weer lasagne, saus ... Strooi er tenslotte wat geraspte parmezaan over (en eventueel de room). Zet in de oven van 180° voor 30 minuten. 
Haal de lasagne uit de oven, bedek met alufolie en laat gerust een kwartiertje staan. Lasagne is net als aubergineparmigiana op zijn best als hij niet gloeiend heet wordt opgediend. 
Hier past een  lekkere Italiaanse wijn bij, zoals een Barbera d'Asti uit Piëmonte.